dinsdag 3 februari 2015

Beicht 24 uit Hoogeveen

Dag Marja

Allereerst wil ik je nog even feliciteren met de verjaardag van jullie zoon die 37 jaar is geworden. Tja het valt niet mee om andere meningen en gewoonten van je kinderen te accepteren. Het kan voelen als een afwijzing terwijl dit helemaal de bedoeling niet is natuurlijk. Dat is ook lastig en begrijp ik helemaal. Toch is het raadzaam je teleurstelling niet elk jaar te koesteren maar bewust los te laten. Dit om ruimte te maken voor andere nieuwe ideeën omtrent het tonen dat jullie blij zijn met jullie zoon. Ik weet helemaal niks helemaal niks en ik wil jullie niet beleren begrijp me goed. Maar het moest me even van het hart omdat ik de andere zijde van zo`n situatie een beetje ken. Nou ja je weet het wel he? Ik leef wat dat betreft echt met jullie mee.

De mozaïekenlink mooie-stukjes was inderdaad erg mooi. Verder vond ik het initiatief die begon in 2008 in Den Haag door Saskia van Haeren  ook erg bijzonder en een leuk idee. Heb je die ook gezien? Aan zoiets zou ik ook wel willen meewerken in Hoogeveen. Andere mensen leren kennen door samen iets te maken voor Hoogeveen zoals dat in Den Haag gebeurde vind ik een leuk sociaal idee. En het boerenbankje (de laatste getoonde bankje op de link vond ik het leukst) welke vond jij het leukst? Maar zoiets organiseren alhier zie ik mij nog niet ondernemen, op dat gebied ben ik erg onervaren en bleu (grijns)

Nu wil ik je ook nog bedanken voor de Reiger in je vorige brief (Reigerfoto) dat vond ik erg leuk. De uitslagen van de volksonderzoeken laten nog even op zich wachten. Dus daaromtrent is er nog geen nieuws.

Ik heb een nieuwe naaimachine cadeau gekregen op mijn verjaardag en het is er eentje met een automatische draad door de naald haler. Omdat ik de draad niet zo gemakkelijk door de machinenaald kan halen. Een leuke uitvinding hoor. Ik heb vroeger altijd met plezier kleding genaaid voor mezelf en de kinderen. Ik ben tig jaren geleden daarmee gestopt omdat ik er toen geen zin meer in had. Maar nu pak ik het weer eens op en wil leuke versierde jasjes maken die je op lange broeken kan dragen. Lekker anders als anders vind ik leuk. Hahaha eigenwijze troel die ik ben.

O ja ik lees weer een pracht van een boek Marja. Ik heb het nog niet uit hoor maar ik wilde je er toch even mee kennis laten maken,
 Het is even wennen aan de stijl van schrijven maar zodra ik er een beetje aan gewend was begon ik te genieten van het schrijven van Annie Proulx.Ik doe hierbij een link,
NRC recensie over dit boek met de titel: "Scheepsberichten ". Ik had van Annie Proulx nog nooit wat gelezen waarschijnlijk zal ik nog wat andere titels van haar willen lezen mettertijd. Eerst even zien wat voor boeken het zijn niet waar?

Waarschijnlijk heb je nog geen nieuws over de geïnteresseerde kijkers van jullie te koop aangeboden huis. Tenminste meestal nemen mensen niet direct en overhaast een beslissing. Neemt dat wel enige tijd in beslag dus sterkte ermee en houd goede moed meid
Ik doe je nu de hartelijke groeten en zie uit naar je antwoordt volgende week dinsdag.

Novelle

dinsdag 20 januari 2015

Bericht 23 uit Hoogeveen.


Dag Marja.

Op moment is het een chaos in mijn denken alles flitst door elkaar en allerlei
indrukken vragen om over na te denken. Mij valt het vaak moeilijk zoveel indrukken in de persoonlijke sferen en algemene tendensen in de maatschappij te filteren naar wat er echt toedoet. Laat ik daarom maar eens beschrijven wat D... en ik dit weekend hebben meegemaakt. Een duidelijk ding om te beschrijven.
stadsgezicht van Den Haag
Even denken hoor hmmm ja ik kwam vrijdagmiddag uit mijn werk thuis  Mijn fietsbanden waren te zacht geweest dus ik moest zwaar trappen ik twijfelde daardoor aan mijn conditie dus was ik wat terneer geslagen. Ik zag thuis direct een brief op tafel die mij herinnerde aan een jaarlijkse borstfoto in maart zodat ik het niet zou vergeten. Op woensdag had ik net een vijfjaarlijkse  baarmoederhalsuitstrijkje moeten laten maken. En ik had ook juist een brief gekregen dat ik mee kon doen aan een onderzoek naar darmkanker. Ook een volksonderzoek die in Nederland gehouden word. Grimmig keek in het rond en mopperde wat, keek kribbig wie ik even lastig kon vallen met mijn verslagenheid (glimlach) Al dat gezoek naar wat er mis kon zijn gegaan in mijn lichaam.... het viel als een steen op mijn maag. Tja soms moeten we ons gemoed maar even beheersen....... nou ja ik ga nu weer met frisse moed verder.

Zaterdag zijn we vroeg opgestaan en op de trein gestapt naar Den Haag. We wilden de zeer vroege schilderijen vanaf 1550 in het Mauritshuis wel eens nader bekijken. De treinreis was genoeglijk maar duurde we iets te lang hoor. We kwamen ook nog langs de "loosdrechtse Plassen "  dat grote natuurpark. We zagen kuddes paarden, herten, runderen en natuurlijk ook vogels. Mooi was het die even snel te bekijken vanuit de trein.  Ik had altijd gedacht dat er ook veel bomen waren maar die zagen we vanuit de snel langs trekkende trein niet.


geinige verlichting in het Mauritshuis


In Den Haag aangekomen was het maar een klein eindje  lopen vanaf het station naar het Mauritshuis. We hebben daar rustig rond gekeken samen met veel anderen bijna allemaal mensen  die in dezelfde leeftijdsfase zitten als de onze. De kinderen volwassen en nu even tijd voor wat jezelf graag eens wilde doen. Een paar foto`s heb ik daar genomen. Hopelijk vind je dit wel leuk
er waren zoveel mooie schilderijen te bekijken en als je bedenkt hoe oud ze zijn vind ik het extra leuk. Het huis zelf was ook erg mooi en zwaar deftig hoor. Wat een imponerend huis moet het zijn geweest in die tijd. Op de volgende link staat de geschiedenis en meer informatie  Mauritshuis


Op de link zijn ook wat schilderijen afgebeeld die daar tentoon zijn gesteld. Prachtige werken van Paulus Potter, Rembrandt, Vermeer en vele anderen zijn daar te bekijken. Echt de moeite waard hoor. Trouwens er zijn in Den Haag nog meer mooie musea te bezoeken maar dat doen we wellicht (twijfelend) een volgende keer. Nou ja ik vind in totaal vijf uur treinen wel erg veel op èèn dag hoor. Nu herinner ik me dat jij in Den Haag bent opgegroeid. Kun jij nog iets over de stad schrijven? Vast wel nu nog een foto van een beeld waarvan ik niet weet wie het heeft gemaakt. Weet jij het wel?

Nou Marja ik stop hier maar weer met schrijven en doe je de vriendelijke groeten en ik zie uit naar je antwoord op de komende dinsdag.
daaaag een zwaaiertje van

Novelle







dinsdag 6 januari 2015

Bericht 22 uit Hoogeveen

Na enige twijfelmomenten ben ik toch gewoon weer aan een brief aan je begonnen. Er is zoveel gebeurd bij ons de laatste maanden. Inmiddels is nu alles opgeruimd en verdeeld wat mijn vader en moeder nog om hun heen hadden staan. Doordat ze de laatste twee jaar in een verzorgingstehuis verbleven was dat ook snel gebeurd. De notaris zal verder de zaken wel af regelen. Mijn zus en ik hebben besloten om elkaar in april in Groningen te ontmoeten. Om samen even bij te praten en elkaar wat meer nader te komen. Doordat ik al jong uit huis ben gegaan zijn wij eigenlijk helemaal uit elkaar gegroeid. En zagen we elkaar bijna altijd alleen als we samen op bezoek bij mijn vader en moeder kwamen. We belden wel met elkaar en we schreven in moeilijke dagen die we beleefden. Juist omdat we zussen zijn. Ik ben erg blij dat we zo voorzichtig beginnen elkaar weer nader te komen om elkaar niet helemaal uit het oog te verliezen. Tja als er een wil is zullen we ook een weg vinden naar elkaar denk ik.

Vanmiddag zijn D... en ik wezen wandelen, de zon scheen heerlijk in Balkbrug. Een plaatsje waar je ook een forensische psychiatrische inrichting hebt. Veldzicht heet het. We zijn er zo`n beetje om heen gelopen. Hoge hekken en prikkeldraad en grachten staan om het terrein heen. De bomen en struiken maskeren de inrichting een beetje. Ook staan er overal camera`s die ons waarschijnlijk ook wel hebben geregistreerd. Ik ben dan altijd erg nieuwsgierig naar het leven in gevangenschap. Het lijkt me vreselijk dat altijd anderen je doen en laten gaan bepalen. Omdat je als bewoner een gevaar betekend voor de maatschappij. Meestal is het gedeeltelijk een bestraffing maar ook een behandeling om ander gedrag aan te leren. Zouden ze zich dan ook anders voelen denk je? Of zou dan pas beginnen na jarenlange oefening om anders met de dingen om te gaan die je zoal in het leven tegen komt? Wonderlijk hoe mensen soms echt helemaal zijn scheef gegroeid door omstandigheden wellicht al vroeg in hun jeugd. Ik had stiekem wel enige foto`s gemaakt vanuit een prachtige beukenlaan die de inrichting ook omheinde maar waar je wel vrij mocht wandelen als vrije burger,
Maar die plaats ik bij nader inzicht toch maar niet.

Mensen leven in soms zulke verschillende omstandigheden dat het voor mij echt lastig kan zijn om elkaar te begrijpen. Ik vind mezelf soms echt een uilskuiken op dat gebied. Voel me dan net zo`n olifant die alles omstoot en alles verstoort in andermans wereldje. Ik wilde dat ik toch meer geestelijke inzichten had om gemakkelijker en luchtiger met andere mensen te kunnen omgaan. Zo hoorde ik nu al voor de tweede keer dat een vrouw van mijn leeftijd mij vertelde dat haar man de diagnose Alzheimer had. Van de zomer een keer en nu vandaag ook weer. Ik sta dan van schrik met de mond vol tanden. Kijk dan knik ik ze maar even toe en voel voor zover ik dat kan met ze mee. Ik bied hulp aan als dat nodig mocht blijken in de toekomst. Maar de gruzelementen die er zijn gevallen door de alzheimer blijven steeds maar door met vallen. Zo moeilijk lijkt me dat te aanvaarden. Ik zal er maar eens wat meer over lezen...
Hoe gaat het nu met jou beste Marja moedige strijder. Jij hebt al zoveel lastige dingen overwonnen. Ben je nog in vorm en ben je vol goede moed?

Ik doe je nu de groeten en wens je veel liefs meid.

Novelle

dinsdag 9 december 2014

Bericht 21 uit Hoogeveen.

Dag beste Marja

Hoe gaat het nu met je? Met mij gaat het wel goed hoor. De zorgen omtrent mijn moeder zijn nu weer wat gezakt gelukkig toch heeft ze nu toch wel extra aandacht nodig hoor. Ook niet zo raar natuurlijk na het overlijden van mijn vader in oktober.
Afgelopen zondag hebben we het Sinterklaasfeest gevierd met de kleinkinderen. Voor mij is het altijd genieten geblazen om de kinderen verwachtingsvol zien te kijken naar de cadeautjes die uit de jute zak van Sinterklaas en zwarte piet te voor schijn komen. Gelukkig hebben we voor elk kind toch weer iets kunnen kopen wat ze wel leuk vonden. Hebben jullie het ook gezellig samen gehad met Rafaella?
Vanmiddag hebben we wat lichtplekjes in de huiskamer gecreëerd want een kerstboom had ik dit jaar geen trek in. Heb jij al iets van kerstversiering in jullie huiskamer? Wij hebben eerst nog drie verjaardagen mee te vieren voordat het Kerst word. Genoeg feestelijk avondjes in December dit jaar dus (glimlach)

 
Hierboven zie je een kunstwerk die als het donker is prachtig is verlicht  als een welkom moment dat je Hoogeveen binnen komt. Er staan er bij mijn weten drie zulke licht kunstwerken op verschillende plaatsen waar je Hoogeveen binnen rijdt vanaf de snelweg. Wel zijn de drie kunstwerken  verschillend van vorm. Deze staat bij onze wijk (Krakeel) Ik vind ze mooi. Kunstwerken om de woonplaats te versieren zoals beelden en fonteinen om je de omgeving een eigen sfeer te geven vind ik altijd bijzonder eigenlijk. Ik zal in de volgende brieven nog meer kunstwerken vanuit Hoogeveen toevoegen als ik ze eventjes heb gefotografeerd. Hebben jullie in Ravels ook feestelijke straat verlichting in de donkere dagen van het jaar? Hier in het centrum van Hoogeveen dus wel, het geeft echt een feestelijke sfeer in de hoofdstraat hoor.
 
Beste Marja ik had genoten van je video van Wim Sonneveld  en weet je toen ik nog jong was heb ik het volgende stukje ( Kroketten) van Wim Sonneveld gezien op T.V. Ik probeerde dit stukje vroeger thuis steeds na te spelen maar schoot als jong meisje voortdurende in de lach dus dat lukte niet zo goed. Want ik wilde ook wel eens voor komiek spelen thuis. leuke tijden waren dat ( glimlach).
 

 Nou Marja ik stop maar weer eens met dit bericht en wens je goede dagen toe en alles wat je zelf zo graag wil meid.
Daaaaag en tot schrijfs dan maar weer
 
Novelle

dinsdag 25 november 2014

Bericht 20 uit Hoogeveen

Hallo beste Marja

Ben een beetje te laat met mijn antwoord op jouw negentiende brief, maar het kattenbelletje die ik je stuurde via de mail bevatte de reden. Tja ik was wat uit mijn doen. En eigenlijk erg ongerust om mijn moeder. Nu vanmorgen weet ik omtrent haar gezondheid iets meer. En halen we enigszins voorzichtig adem. Toch kunnen we onze angst om haar welzijn nog niet laten varen. Er volgen nu nog meer onderzoeken, omdat er nog andere zorgen zijn omtrent haar gezondheid. Tja mijn moedertje o ons moedertje.....we moeten nog maar even flink zijn en de onzekerheid verdragen. En niet janken voor we echt worden geslagen denk ik bij mezelf. Heerlijk voor jullie dat jullie pa toch goed gaat en zijn medicijnen mag verminderen. Daar mag je dankbaar voor wezen. Hebben jullie nog iets gehoord van de kijkers in jullie woning? Spannend is dat toch altijd niet waar?

Ik las je schrijven over de peperdure kosten van het ziekenfonds en de verplichte eigen risico in Nederland. Ik heb mijzelf ook al vaak afgevraagd hoe mensen met een minimum inkomen daar mee kunnen rondkomen als ze kosten vanwege de gezondheid maken. Het lijkt me echt moeilijk zoiets en ik zou kunnen begrijpen dat ze zich soms erg in het nauw gedreven voelen. Pfft dat is met recht een kwestie van elk dubbeltje tweemaal omdraaien voor je de dubbeltje uitgeeft. Dat we niet meer gezamenlijk naar eigen inkomen bijdragen aan de ziektekosten van ons allemaal in Nederland vind ik wreed. Want wie wil er nu ziek worden niemand toch? Dat de zorg op de markt is gegooid vind ik een grof schandaal. Ik moet me inhouden en mijn grote ergernis daarover niet totaal te ventileren hier op de blog. Ik kan dan echt beginnen te tieren hahaha dat doe ik dus maar niet en blijf netjes maar nors kijkend.
 





Ik las een kindergedicht van Bas Rompa in
erg mooie bundel met vijftig kindergedichten uit Nederland en Vlaanderen. Titel:
"Tikken tegen de maan"
verzameld door Joke van Leeuwen.
Met 48 gloednieuwe illustraties bij de gedichtjes van verschillende schrijvers. Ik zelf vond dit schilderwerkje gevonden op internet er mooi bijpassen. In het bundeltje staat een zwartwit illustratie van Ann Kestens. Ik vond deze mooier.(glimlach)

Concorde

De reiger is een
levend vliegtuig

Hij start op van
de start-sloot


Zonder twijfel
kiest hij richting

Voorin zijn snavel
zit de piloot.


Ik wil altijd wel boeken kopen voor onze kleinkinderen voor Sinterklaas en verjaardagen maar of ze altijd op prijs stellen weet ik niet. De mensen om mij heen vinden het vaak te saai voor kinderen. Tja mij kon je er vroeger wel een plezier mee doen. Maar ja alle kinderen zij nu eenmaal niet allemaal grage lezertjes he? Cadeautjes voor anderen kopen vind ik altijd erg moeilijk jij ook Marja? Het meeste speelgoed voor meisjes vind ik vaak niet erg smaakvol teveel Rose en voor de jochies teveel dat stoere gedoe. Nou ja ik koop ze dan liever iets om te ontdekken van wat er allemaal zo in de wereld is. Iets echts en niet al die computerspellen. Wat vind jij daar nu van?

Nou Marja hier is mijn zeer snel geschreven brief nu toch maar op zijn eind.
Ik doe je de novembergroetjes en zie uit naar je antwoord volgende week dinsdag.
Daaaag

 Novelle

dinsdag 11 november 2014

Bericht 19 uit Hoogeveen

Hai Marja

Jouw mistig plaatje was erg snoezig en vertederend,(glimlach) Ik ben niet zo gauw dicht bij met
dieren dat komt omdat ik maar weinig in aanraking met dieren ben geweest toen ik een kind was. Onze Jaap en zijn vrouw hebben wel honden, eentje is het afgelopen weekend zomaar dood gegaan. Ze was oud, al erg oud en ik moest gelijk denken aan haar toen ze me een keer troostte. Ik was op dat moment woedend op iemand en ik wist me geen raad met mezelf. Onze Jaap wist dat ik even uit moest razen en was stil en meelevend. Toen de woede zakte en ik verdrietig op de bank na snikte kwam Keetje zoals het hondje heette stil op mijn schoot liggen en keek me zo meelevend aan. Wonderlijk was dat. Het was me al een keer eerder gebeurt op een donkere nacht in Limburg jaren geleden dat een hondje zachtjes met me mee huilde. Troostende dieren iets wat ik nooit zal vergeten.


Dat jullie een andere makelaar hebben genomen om jullie huis te verkopen vind ik een goed idee. Ik sprak zojuist een nichtje die hun huis ook bijna onverkoopbaar leek. Ze hadden een andere makelaar aangesteld en binnen een maand was hun huis verkocht. Zij had nu nog wat moeite met de snelle verkoop omdat ze zich er eigenlijk al bij neer had gelegd dat ze in onverkoopbare huis zou blijven wonen. Wonderlijk hoe het kan lopen niet waar? Nu moet ze omschakelen dat ze zijn verhuist en dat wil niet zo vlug lukken. Huizen kopen en verkopen is zeker een zeer emotionele aangelegenheid, dat word vaak vergeten. Ik hoorde dat verhuizen een hoge stressfactor heeft, weet dat alvast, dan kun je je daar op instellen als je gaat verhuizen.

Ja Marja die zucht die jij uitte heb ik ook vaak geslaakt toen mijn ouders steeds afhankelijker raakten. Even snel naar ze toen gaan is er dan niet bij namelijk als je wat verder van hun afwoont. Gelukkig gaat het nu met mijn moeder redelijk maar nu moet ze het komende jaar verhuizen helaas. Het verzorgingstehuis waar zij verblijft gaat sluiten. Tja en die onzekerheid waar jij over schrijft van jouw vader plaagt mijn moeder ook danig. Verdrietig is dat toch he? De regering gaat niet erg respect vol met hoog bejaarde mensen om vind ik.

Ja beste Marja we moeten nog even doorbijten inderdaad. En de donkere dagen van het jaar gaan net zo snel voorbij als de lang lichte dagen moeten we maar denken. Toch heeft deze herfst voor mij wel iets troostvols in het verdriet over mijn vaders overlijden. De sfeer past op het moment wel een beetje bij mij moet ik zeggen. Ik vond vanmiddag de Nationale Herdenking Ramp MH17 op televisie vanmiddag erg mooi gedaan. Heel Nederland rouwde als het ware even met al die nabestaanden van de uit de lucht geschoten vliegtuig boven Oekraïne mee. Heb je het ook gezien?

Ik groet je nu hartelijk en hoop dat het verder met jullie en je vader goed gaat.

Nogmaals de herfstgroetjes van Novelle

dinsdag 28 oktober 2014

Bericht 18 uit Hoogeveen

foto van Peter Bijkerk
Dag beste Marja

Gisteren heb ik bonensoep gemaakt die gaan we straks met wat broodjes en een glas wijn lekker opeten. Wat een leuke link over spreekwoorden had je in de brief gezet. Erg leuk om te lezen wat voor geschiedenis die spreekwoorden hebben. Alhoewel spreekwoorden vaak een negatieve bijsmaak hebben. Dit bedoel ik niet vervelend hoor. Ik gebruik ook vaak spreekwoorden in mijn gedachten dan. Bijvoorbeeld: Zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten. Het is een harde maar o zo ware uitspraak. Alleen de spreekwoord gooit het gesprek in de situatie wel dicht en meestal kom je dan toch niet tot een oplossing. Ik zal niet zo gauw zoiets zeggen, ook al denk ik soms wel eens zoiets in sommige situaties. Naar mezelf toe als vermaning maar ook soms over anderen. Maar ik vond de site wel erg leuk om te lezen. Want er staat nog zoveel meer interessants in om te lezen. Voor de medelezers die zoiets ook mooi vinden om te lezen staat er de link. http://www.isgeschiedenis.nl/historische-uitdrukkingen/page/2/

Wat een fijn idee van Robbert om zo maatschappelijk zich in te zetten voor de medemens die hulp behoevend is. Als ik dan in spreekwoorden denk komt het volgende naar boven."  Dat het mes zeker aan twee zijden snijdt" Want het is plezierig  hulp te geven en ook te  ontvangen  Robbert zal  door zijn inzet veel verhalen horen en van alles mee maken, Overal waar je tijd en aandacht aan geeft zal je ook iets  terug ontvangen. En dat hoeft niet materieel te zijn, juist dat niet. Enfin je begrijpt me vast wel denk ik. Soms is het best lastig om goed te vertellen wat je echt bedoeld. Hahaha zo kom ik weer op de spreekwoorden die dan best wel een hulpje kunnen zijn. Maar pas ermee op denk ik dan direct. Jakkie altijd dat stemmetje van voorzichtigheid in mijn hoofd. Heb jij dat ook?

Ik vond de foto van Peter Bijkerk boven aan het bericht zo mooi. Ik hoop dat hij het niet erg vindt dat ik het hier op mijn blog zet. Mist een weersgesteldheid die waarheden verdoezelen en verzachten. Ik vind het een prachtig beeld juist omdat we vaak maar halve waarheden kunnen ontwaren en begrijpen. Vaak zijn gebeurtenissen en voorvallen zo gecompliceerd dat er toch vaak een verhullende mist om heen hangt. Zo ook de gebeurtenissen bij ons de afgelopen weken. Ik ben er doodmoe van moet ik eerlijk en klip en klaar zeggen. Maar verder laat ik de mist over mijn  beleving maar even hangen. Ik schrijf je dit keer kort een volgende keer zal ik beter te spreken zijn hoop ik.Hopelijk neem je me dat niet kwalijk.

Ik doe je nu de hartelijke groeten en gauw weer tot schrijfs dan maar he?
Novelle

dinsdag 14 oktober 2014

Bericht 17 uit Hoogeveen.

Beste Marja

Vandaag is het alweer zondag 11 Oktober 2014 en ik probeer je weer terug te schrijven. Ik leef een beetje in een roes, van drukte. Begrijp me goed ik vind het niet zo erg hoor maar ons huis vervuild nu toch denk ik zo af en toe stiekem. Ik moet nu echt tijd maken om te gaan schoonmaken. Mijn vast voornemen voor de komende week. Zo dat voornemen staat in mijn hoofd gegrift!! De tuin vraagt inderdaad nu weer meer tijd inderdaad maar..... ik hou zo van fladderende bladeren om het huis....tot groot verdriet van onze buren denk ik. Tja we kiezen toch maar voor de gulden middenweg dus D... ruimt zo af en toe flink wat blad in de groencontainer. We moeten ook geen doorn in het oog van de buren worden he? En toch maar een beetje rekening houden met elkaar vinden we altijd. Ja ik weet dat jullie heel graag jullie huis willen verkopen dus is brandschoon houden van huis en tuin een must voor jullie. Ik kan me voorstellen dat je daar wel eens zuchtend mee bezig gaat juist omdat jullie een huis verlangen die niet zoveel onderhoud behoeft. Jullie hebben een prachtig mooi huis met een super leuke tuin voor wat jongere mensen met kinderen maar ja de huizenmarkt is een beetje slow down he?. Ach wie weet lukt het nog voor de winter om je huissleutel aan een koper te kunnen geven dat zou mooi zijn toch? En heus de wonderen zijn echt de wereld nog niet uit hoor. Dus goede moed blijven houden zeg ik dan maar.

Buiten deze blog schrijf ik erg weinig privé met mensen. Heel af en toe met Elly en Margreet. Die contacten zijn schaars maar vriendelijk en open van aard. Ik bekijk de reacties op mijn blog altijd eerst voordat ik ze publiceer. Soms leid dat tot irritaties omdat mensen mijn controle niet als prettig ervaren. Ik heb wel eens reacties gehad die niet op mijn blog thuis horen en die publiceer ik dan ook niet. Daarbij vermeld ik het wel aan de persoon waarom ik de reactie niet publiceer. Tja het is mijn blog en ik bepaal dus wat hier te lezen valt. Ik laat me niet ringeloren het is mijn goed recht vind ik. Zo houd ik niet van schuttingtaal en zomaar lukrake irritaties van anderen wil ik wel per email oplossen maar niet op de blog. Ik zoek altijd naar een manier om trubbels op te lossen maar ik laat me niet manipuleren door anderen met pijn die ik dan tot het onredelijke toe, tegemoet moet komen. Want ergernis en pijn maken mensen niet gezellig namelijk.Nou ja ik wil altijd het goede in anderen zoeken en ik ben altijd bereid om het weer goed te maken en daar een weg in te zoeken. Maar......het heeft soms een grens en dan gaan de luiken dicht. Ik groet zo`n persoon nog wel en een klein gesprekje ga ik ook wel aan, maar de luiken van hart zijn dicht.Dan ben ik beleefd maar afstandelijk. En soms denk wel eens dat ik moet stoppen met deze blog. Maar ik wil zo graag schrijven over wat ik vind in boeken en de wereld om en in mij heen dat ik het bijna niet kan laten. Ik vind het ook erg leuk zo met je te schrijven het is zo gemoedelijk en belangstellend. De wereld zit zo vol met tegenstrijdige belangen dat ik er soms doodmoe van word. Ik ga erg veel mijn eigen gangetje soms drink in de kerk een kopje koffie mee doe een klein gesprekje. Ik ben geen visitemens. Daarom schrijf ik denk ik ook zo graag denk ik nu.
Zo nu stop ik er maar eventjes weer mee het boek dat ik nu lees vermeld ik wel een volgende keer.

Ik doe je de gele bladergroetjes van Oktober uit Hoogeveen.
Novelle

dinsdag 30 september 2014

Bericht 16 uit Hoogeveen.......nu wel geplaatst!

Hoi Marja
Daar ben ik weer en kom  ik je lastig vallen met mijn gezeur (glimlach) Het is nu zondag en ik heb net een pan mosterdsoep klaar staan ter consumptie. D...... zal zo wel weer thuis komen uit de kerk. Vandaag ben ik thuis gebleven omdat ik niet naar een andere kerk wilde als waar ik nu normaal  naar toe ga D..... gaat dus even een bezoekje brengen aan de kerk die wij eigenlijk hebben verlaten. Tja er zijn daar ook nog vrienden dus kan hij ze mooi zo eventjes spreken. Bovendien zijn er geen extreme afwijzingen gevoelens bij ons aanwezig hoor. Ik hou niet zo van strenge scheidingen er zijn veel meer grijs nuances tussen zwart en wit als je begrijpt wat ik bedoel. Ik vind de uitspraak dat de waarheid meestal in het midden ligt wel geruststellend en vaak zo waar.

Van morgen keek ik nog even naar een uitzending van de VPRO. Boeken met Wim Brands.
Dit keer had hij Kader Abdolah op bezoek en als Abdolah op de Televisie is ga ik altijd recht opzitten en opletten. Ik vind zijn boeken zo de moeite waard om te lezen. Want ik kronkel van genoegen terwijl ik " Mirza " herlees, door zijn  poëtische manier van schrijven. Hij schrijft zo verrassend anders altijd.  Enfin ik zal op houden met mijn jubelzang over Abdolah.( glimlach ) maar zijn nieuwste boek wil ik uiteraard dolgraag lezen. De Titel: "Papegaai vloog over de IJsel" Hieronder vindt je een link voor meer toelichting. Ik popel om het te gaan lezen. Ik hoop dat het snel zal worden aangeschaft door de Bibliotheek anders schaf ik het zelf aan met kado-geld voor mijn verjaardag. Maar dat duurt helaas nog zo lang. Tja wachten is altijd moeilijk he?

http://uitgeverijprometheus.nl/downloads/2014zomer/kader_abdolah_web.pdf

Met mijn vader gaat het nog niet zo goed helaas. Het is pijnlijk bedroevend voor hem en natuurlijk ook voor ons als familie. Hij ligt nu in een splinternieuw verpleeghuis op de revalidatie-afdeling in Winschoten en het is nog af wachten als de revalidatie is beëindigt waar hij dan weer kan worden geplaatst. Het is tegenwoordig een organisatierommeltje in de verpleeg en verzorging wereld in Nederland,  omdat de verzorgingstehuizen zoveel mogelijk door regeringsbeleid worden verminderd. Maar goed dat weet iedereen in Nederland die televisie kijkt. Dus hou ik daar mijn mond maar over dat lijkt me beter. Aangezien ik het niet eens met de regering b

Er gebeurt zoveel in de wereld en dat Nederland nu ook meedoet in de lucht om de gewelddadige I.S. groep te bestrijden vind ik eng. Doet België ook mee aan deze actie? Wat vind je daar nu van?
Zelf denk ik vaak dat ik te weinig weet over zulke zaken om een goede doordachte mening daar over te hebben. Maar als ik denk aan die gewelddadigheden die daar zijn gebeurt   brrrrr

Nu Marja ik doe je de groeten en ik kijk uit naar jouw brief die de komende dinsdag, weer op jouw weblog verschijnt.

Daaaaaag
Novelle

dinsdag 16 september 2014

Bericht 15 uit Hoogeveen


Hallo Marja

Het is hier nog steeds mooi stil weer. Nog even fijn genieten van de warmte van de zon en de  fonkels licht van de druppels dauw op de bladeren in de tuin. Er is weer te veel gebeurt om het allemaal te beschrijven. Enkele dingen zal ik noemen die mij na aan het hart liggen. Zoals mijn vader die weer eens gevallen is. Hij is geopereerd aan zijn heup en hoe moeizaam hij weer hersteld. Van de operatie en het hele valgebeuren. Wij staan er handenwrijvend van onmacht naar te kijken als we hem bezoeken. Ik weet het niet hoor. Hij is dit keer erg sterk vermagert of hij nu net als na de vorige valpartijen redelijk goed hersteld betwijfel ik ten zeerste. Tja mijn vaders karakter zit hem nu wel erg in de weg. Wat vroeger zijn sterkte was is nu een beetje zijn zwakheid. Ik bedoel zijn dwarse koppige verzet tegen verzorgende betutteling nekt hem met voortdurende valpartijen. Ik begrijp het zo goed alleen wat hij hier door moet mee maken doet me pijn. Tja ik weet dat duizenden met mij zo hun ouders zo zien aftakelen en ik moet niet zeuren en zaniken maar troostend aanwezig zijn. Toch is het goed het even te kunnen delen.

We zijn ook nog een dagje naar de dierentuin geweest met kinderen en kleinkinderen.....Heerlijk al die vooruit dravende kleinkinderen naar de volgende plek zien rennen waar weer andere dieren rond liepen. Ik geniet altijd zo van het enthousiasme waarmee de kinderen het leven tegemoet gaan. Hopelijk verliezen ze die opgewektheid nooit. Tegenwoordig hebben ze in de dierentuin in Emmen niet meer van die naargeestige kooien voor de dieren. Gelukkig maar en het was mooi weer en er heeft maar 1 buitje met regen geprobeerd onze dagje uit te vergallen. Hahah maar dat is hem niet gelukt. Tijdens de regenbui zaten wij te smullen van patat met wat lekkers erbij en droog onder een reuze parasol te genieten van elkaars plagerijtjes en gezellig praten met elkaar. Natuurlijk zijn er altijd wel dingetjes die minder zijn maar daar kijk ik dan bewust aan voorbij.

Ik lees nu de verzamelde columns van Herman Sandman. De titel luid: De laatste bus naar Slochteren en ik wil elke Groninger dit boek aanraden om eens te lezen. Ze zullen veel herkenning ervaren in
zijn schrijven. Ik ben nu al meer dan veertig jaar geleden uit provincie Groningen vertrokken maar toch proef ik de sfeer uit mijn jonge dagen direct in zijn schrijven. Ik weet niet Marja of jij dit schrijven zult kunnen waarderen want jij komt oorspronkelijk uit het zuiden van Nederland toch?. De volksaard is daar wat gemoedelijker als in het noorden van Nederland. De Drentse volksaard verschilt duidelijk ook hoor met het noorden. Alhoewel ze toch dichter bij de beleving van de wereld van het noorden ligt als jullie in het zuiden van Nederland. De Noord Brabanders zijn veel meer gezelligheidsmensen als de stugge botte Groningers. Heb ik me laten vertellen Maar ze zijn niet minder gevoelvol als andere volksaarden hoor. Je moet ze leren begrijpen en dat kost tijd bij Groningers haha. Enfin zie maar even of jij het boek ook wil lezen of niet.

Verder heb ik tijdens een wandeling gisteravond bij een afvalcontainer mooie stukjes hout gescoord. Bij ons in de wijk word ons winkelcentrum gerenoveerd namelijk en nou zit ik te peinzen wat ik nou weer eens wil mozaïeken. Het was prachtig weer gisteravond en ik probeerde even de narigheid van mijn vader voor een moment los te laten. Dat is lastig en kost me altijd wel wat inspanning want dan lijkt alles zo vlak en dor in mijn beleving. Niet fijn dat gevoel maar toch had ik op het eind van de wandeling toch overwonnen gelukkig maar. Nou Marja ik beëindig dit schrijven met een hartelijke felicitatie met de verjaardag van je vader die nu al 92 jaar is geworden.


Een groet uit het zo mooie Drentse land en met name Hoogeveen,

Novelle

dinsdag 2 september 2014

Bericht 14 uit Hoogeveen

Dag Marja

Daar ben ik weer het is inmiddels alweer september, gelukkig zijn de weersvoorspellingen voor de komende week vrij gunstig. Natuurlijk is het afwachten want niets is zo onvoorspelbaar  als het weer.
In de streken waar jij woont hebben jullie afgelopen weken nogal wat water zien vallen he? Hebben jullie nog schade opgelopen door het vele hemelwater Marja? Hier is het tot nog toe redelijk droog gebleven op een paar zeer korte hoosbuien na dan. Tja de aardappeloogst van onze volkstuintje was zeer mager te noemen, helaas. De oorzaak is denk ik in een bepaalde tijd was de grond veel te nat. En dan is er ook nog een ziekte geweest de naam is me helaas ontschoten. Nou ja dat was een beetje jammer maar we kunnen gelukkig ook nog aardappelen kopen. De tuin vinden we fijn omdat we dan splinter verse groenten kunnen bereiden, dat is zo smakelijk mmmmm (glimlach)
Na even je laatste brief te hebben herlezen bedenk ik hoe fijn het kan zijn dat je contacten uit je jeugdjaren kan behouden. Vooral als je samen bijzondere gebeurtenissen beleeft zoals zwangerschappen, kinderen in dezelfde tijd opvoeden en de wereld om je heen zien veranderen.
Dat zijn kostbare zaken waar je zuinig op moet zijn. En tijd voor vrij moet blijven maken want voor je het weet verwateren de relaties. Gelukkig heb jij zulke vriendinnen. Mijn vriendin uit de tijd van mijn jeugd spreek ik regelmatig via de telefoon. En meestal twee keer per jaar gaan we er samen even op uit, dat zijn leuke dagen altijd. Wij zijn wel erg verschillend maar we nemen elkaar zoals we zijn. En kunnen elkaar goed plagen , maar ook troosten met elkaars dommigheden die elk mens toch heeft. Tja dat kun je vriendschappelijke liefde noemen ook al klinkt het zo zwaar op de hand. In wezen is het natuurlijk een besluit om elkaar te nemen zoals we zijn. Ook al zien we de fouten we verdedigen elkaar toch tegen al te nare opmerkingen van anderen. Pfft  Want  altijd maar negatieve waarheden noemen over anderen ook al zijn  terecht,  vind ik liefdeloos. Tja Ik zit er op moment weer even vol mee na veel verjaardagen en andere ontmoetingen met familie en kennissen. Haaah soms ben ik een echte zeurkous in mijn hoofd  brrrr
Ik noem het altijd leren leven met scherven die overal zijn in wat voor relaties of besluiten van mensen dan ook. Daarom mozaïek ik ook graag met scherven en ja ook het schrijven is niet zonder scherven als je begrijpt wat ik bedoel.Het zit vol fouten en is bijna altijd nooit compleet omdat het bijna nooit te beschrijven valt voor mij wat er in mij en ook om mij heen gebeurt. Zo de briefwisseling heb ik weer opgestart en na de pauze van twee maand vind ik het leuk die weer op te pakken op de blog Jij ook?

Groetjes van Novelle

dinsdag 24 juni 2014

Bericht 13 uit Hoogeveen


Hallo Marja

Wat gaat de tijd toch snel zeg pffft het is nu alweer de eerste zondag in de zomer. De komende dagen zal het niet zo erg warm worden en dat vind ik fijn.Ik voel me lichamelijk zoveel beter tijdens de koelere dagen.
Gisteren was er een boekenmarkt in de bibliotheek met afgeschreven boeken. Ik ben met vier boeken weer naar huis gegaan. Namelijk een boek van Voskuil...titel “Bij nader inzien” Deze heb ik al eens gelezen ja ja nu voor maar 1 euro gekocht die zal ik zeker nog eens herlezen. Een boek van John Steinbeck...titel” De druiven der gramschap dit is een uniek geschreven boek in 1962 bekroond met de Nobelprijs voor de literatuur. Had ik ook al eens gelezen en zal ik zeker nog eens lezen. Dan nog een boek van Gunter Grass. .titel “Mijn eeuw” met negen en negentig verhalen over negen en negentig jaren over de afgelopen eeuw. Nog niet gelezen dus ben benieuwd hoe het zal zijn. En tenslotte het eerste deel van het verzameld werk van Gerard Reve. Het eerste verhaal schreef hij over zijn grootvader. Je kan van alles denken over Reve maar hij schreef mooi en aangrijpend over zijn opa, ben benieuwd naar zijn verdere schrijven. Ik vind niet alles mooi van zijn werk hoor maar de oudste verhalen zijn dunkt me wel de moeite waard om te lezen. Mooie boeken allemaal voor 1 euro per stuk hoe is het mogelijk. Ik denk dat als boeken bijna nooit meer worden uitgeleend uit de bibliotheek dat ze dan worden verkocht voor een prikkie voor de liefhebber. Zo heb ik ook vaak mooie poëziebundels kunnen aanschaffen. Altijd als er de boekenmarkt van de bibliotheek plaats vind kom ik wel eventjes neuzen. Ook voor de kleinkinderen zijn er vaak leuke boeken bij. Maar wel zijn die kinderboeken vaak een beetje gehavend door het vele uitlenen.

Als ik alles weer zou mogen overdoen? Nou ja vaak valt er niet veel te kiezen vooral niet in de tijd dat ik jong was, je bent zoals je bent, vooral als je nog super jong bent. En ik heb niet een idee van niet geleefde leven hoor. Ik ben daar ook niet mee bezig eigenlijk. Ik probeer gewoon uit alles het beste te halen wat er op mijn pad komt. Probeer kansen te zien en denk terdege nabij elke beslissing waar mijn prioriteit ligt. Ook al valt dat niet altijd mee. Je kunt niet alles hebben en ik verspil zo weinig mogelijk tijd met ontevredenheid.

Zo deze brief is alweer op het nippertje geschreven pffft.

Vriendelijke groet uit Hoogeveen.

Novelle

dinsdag 10 juni 2014

Bericht 12 uit Hoogeveen


Hoi beste Marja

Allereerst wat hebben jullie een mooi kleindochtertje zeg, prachtige dromerige oogjes en met een lief glimlachje kijkt ze je aan. Kinderen staan nog dicht bij het hemelse vind ik altijd. Ik weet dat het overdreven klinkt maar ik kan het niet anders verwoorden Marja.

Wat akelig dat je echtgenoot een allergie heeft voor katten.Tja allergieën hebben de neiging steeds te verergeren en als ik jullie was zou ik katten gaan vermijden. Katten kun je toch wel een paar uurtjes in de schuur doen. Even goed stoffen en stofzuigen als jullie op bezoek komen en hoppa klaar. Of vergis ik me daar in? En waren de vakantieplaatjes mooi van de reis naar India? Ik moet dan altijd denken aan de koeien die daar overal zomaar rond lopen, de toeterende scootertjes die in grote getale door de stoffige steden rond razen. Warm brrr ik hou helemaal niet zo van warm weer, bah kan ik slecht van slapen. Maar goed ik hoop dat het werkelijk fijne Pinksterdagen voor jullie als familie waren.

Ik ben blij dat je genoten hebt van enkele boeken van Bernlef, zelf vond ik deze week een boek van Marc Poortere in de bibliotheek. Het is een opzien bare roman ( De Waarheid en het Koninkrijk) die zich afspeelt in de besloten wereld van de Jehova's Getuigen. Geschreven door een auteur die daar zelf in opgroeide. Marc Poortere schrijft in sobere heldere stijl de overtuigingen en ongemakken van de personages. Het geeft een beeld voor velen onbekende wereld. Het gaat vooral over de tijd waarin bekend word dat over enkele maanden de wereld zal vergaan. De gesloten wereld van het kind in de Jehova's Getuigen wereld, zoals elk kind die apart word gezet door ouders die zich afzetten tegen de normen van de heersende gedachten van de wereld. Tja dit boek kwam op mijn pad om zomaar eens te zeggen en ik heb het snel gelezen. Ik herkende situaties waarover mij wel eens werd verteld door insiders. Het gekke is dat ik zomaar thuis bij ze kon komen. Ik bedoel echt thuis hoor. Een buurvrouw in de eerste jaren van ons huwelijk en ik heb jarenlang gewerkt bij een oudere dame uit de Jehova's getuigenwereldje. Ze wisten wel dat ik het niet met ze eens was hoe zij in de wereld stonden. Ik hield het altijd luchtig en maakte gepaste grapjes tijdens grimmige verschillen tussen ons en wel altijd met respect hoor dat wel. Toch in de menselijke sfeer konden we goed met elkaar overweg. We hebben samen wat gelachen hoor dit kwam denk ik ook dat we elkaar niet wilden en ook niet konden overtuigen van onze mening. Dus maakten we daar dan maar wat grapjes over. Toch vind ik de sfeer in dit boek vrij beklemmend moet ik zeggen. Het is uit de hoek van een vijftienjarige jongen beschreven die Jehova`s Getuigen als ouders had. Dat is natuurlijk heel anders als de volwassenen waar ik mee had te maken. Ik denk in elk geval met een glimlach terug aan de contacten van die tijd dat ik de leden van deze kerk geregeld ontmoette. Inmiddels zijn onze wegen uiteen gelopen.
Natuurlijk zijn er nog meer boeken gelezen maar ik houd het hier maar even bij.

De 5 vragen,...... en antwoorden. Vragen beantwoorden lijkt gemakkelijk maar toch.......

Wat is je lievelingsgerecht? (als je moeilijk kunt kiezen mag je er ook twee of drie noemen, hoor)

Tja wat zal ik daar eens op zeggen er zijn veel gerechten die ik zeer smakelijk vind. Maar het meest leuke vind ik het gerecht dat ik voor het eerst proef .Wat dat betref ben ik een beetje een rare ik ben dol op nieuw, en anders want dat vind ik boeiend. Er zijn zoveel gerechten die ik nog nooit heb geproefd. Ik bedoel ik reis vooral graag in de keuken overal naar toe hahahaha. Mijn thuisgerecht die ik het allerlekkerst vind ik is Hachee met de rodekool en kruimige aardappelen.

Waar zou je het allerliefst willen wonen?

Het allerliefst woon ik gewoon hier thuis in Hoogeveen.

Welke muziek geniet jouw voorkeur?

Kijk ook dat veranderd met de jaren alhoewel de ontdekking van het luisterlied van Dimitrie van Toren bij me blijft horen zolang ik leef. Vooral de teksten boeiden mij vooral en nog steeds eigenlijk. Nu gaat  mijn hart uit naar muziek zonder woorden, en de muziek van Adam Hurst met zijn Cello streelt mijn gevoel. ik vind ik erg aangenaam om te horen moet ik zeggen. Ik ontspan volledig bij de klanken van zijn Cello.


Hoe zou je je leven invullen als je het opnieuw mocht doen?

Ik schrijf deze brief op de tweede pinksterdag dus op het nippertje is het goed dat ik deze vraag een volgende keer beantwoord? Want hier moet ik even rustig over na denken namelijk.

In welke eeuw zou je willen leven?

En over deze vraag zou ik ook nog even willen denken voordat ik antwoord geef. Hopelijk vind je dat niet erg.

Zeg Marja wil jij de vragen ook eens beantwoorden in je komende brief? Lijkt me leuk om die ook eens te lezen.


Ik doe je de hartelijke Pinkstergroetjes en tot schrijfs dan maar weer

Novelle

dinsdag 27 mei 2014

Bericht 11 uit Hoogeveen

Beste Marja

Handwerken zoals breien, naaien heb ik vroeger altijd met plezier gedaan. Vooral omdat ik mijn eigen idee kon verwerken in een patroon die kant en klaar was. Het leuke vond ik dat ik er mijn eigen draai aan kon geven. Tegenwoordig heb ik daar weinig zin meer aan moet ik zeggen. Hoe ik het vroeger allemaal deed is me nu een raadsel overal had ik tijd voor en dat met vijf kinderen die we groot brachten. Waarschijnlijk had ik in jongere dagen een tomeloze energie en zal vol ideeën op allerlei gebied. Nu ga ik wel een keertje helpen op de spelletjes dag op school van Meiske(5),dat vind ik wel leuk Net als vroeger toen ik heel vaak met creatieve vrijdagmiddagen mee draaide als vrijwilliger. Ik vond dat altijd erg leuk net als de een groepje kinderen begeleiden op lees middagen. Ik kreeg dan vaak de bandieten van de klas want orde houden had ik nooit moeite mee. Heden ten dage hebben moeders daar te weinig tijd voor en worden oma's ook gevraagd om mee te doen. De wereld van de kinderen is boeiend en zo aardig en daar voel ik me als een vis in het water.

De test op je vorige brief heb ik een paar keer gedaan. Ik behoor tot de minderheid die de dame met de klok mee ziet draaien en na enkele minuten dan tegen de klok in ziet draaien. Raar fenomeen inderdaad en of ik echt zo creatief ben als jij denkt waag ik te betwijfelen hoor. Barbeknoei ben ik niet zo dol op moet ik zeggen, ach ik doe wel mee hoor als er eens een keertje word gehouden. Maar dan  ik eet vaak te veel van de lekkere salades die de hele tijd liggen te lonken naar mij op de tafel hahahahha. Genieten jullie er maar lekker van hoor.

Ja de WE-300 heb ik wel eens aan meegedaan en met plezier hoor. Alleen ik word wel kritischer op mezelf met wat ik schrijf daardoor komt de inspiratie om iets te schrijven slecht op gang denk ik. De zwijmel die je elke zaterdag hebt vind ik wel leuk maar dan moet je ook bij alle linken gaan luisteren elke week en dat gaat me teveel tijd kosten. Dit is ook het geval bij de WE-300 het geval. Tja eigenlijk kies ik elk jaar iets anders waar ik me dan een jaar op richt met mijn blog. Vorig jaar had ik de 50 Books vragen, daarvoor de 55 woorden en nu dit jaar de briefwisseling met jou. Ik doe graag elk jaar iets anders of nieuws en dan komen andere dingen wel eens wat minder aan bod.




Wij genieten ook erg van het mooie weer en afgelopen zaterdag hebben D.. en ik weer gewandeld in het bos en het is in de Meidagen natuurlijk zingen de vogels dan hun hoogste lied. Fijn dat ik dat dan nog goed kan horen met mijn gehoortoestelletjes maar ik moet nog wel even leren welke gezang bij welke vogel hoort.(glimlach) En van  onweer hebben we helaas niet van kunnen genieten de afgelopen dagen. Alleen wat bliksemflitsen in de donkere lucht toen ik slapeloos om drie uur in de donderdagnacht een ommetje hier in de wijk maakte afgelopen week want het was windstil met een zalige temperatuur die nacht. Ik vind stormachtige onweersweer ook al zo lekker sensatievol om mee te maken maar dan wel overdag niet midden in de nacht. Dan zie je langzaam de lucht verdonkeren en zo lekker dreigend boven je hangen en dan opeens BAMMMMM dan barst de boel los en dan zingen we in de regen en genieten we van het felle licht van de flitsen tot af grijnzen van D... die in zijn jeugd wel eens nare gevolgen van onweer heeft gezien.

Zo nu doe ik je de vriendelijke groeten en zie ik uit naar je brief die de komende dinsdag zal verschijnen op je blog.

Daaaag groetjes van
Novelle

dinsdag 13 mei 2014

Bericht 10 uit Hoogeveen


Hallo Marja

Terwijl de baby slaapt tik ik nu snel even een berichtje terug. Nu na een vol weekend is het hier weer rustig in huis. Benjamin lachte ons vrolijk toe vanuit de box vanmorgen. Ik ben dol op baby's ze ruiken zo hemels heerlijk, meestal dan he? Want de luiers gaan weldra forser ruiken nu hij ook groente en fruithapjes krijgt. Ik vind het altijd een feest als zover zijn dat ze iets meer kunnen verdragen als alleen maar melk. Schattig zoals ze dan hun best doen om die hapjes van een lepeltje te eten. Ze kraaien dan van de lol die ze er mee hebben, het geluk zit in zoveel kleine dingen die je dagelijks leven tot een klein feestje kunnen maken vind ik.

dinsdag 29 april 2014

Bericht 9 uit Hoogeveen.

Hallo Marja

Het is nu zondag en ik kijk zo met een half oog naar de TV naar de heiligverklaring van twee mensen door de Rooms Katholieke kerk. Bijzonder om naar te kijken. Ik besef nu dat ik erg weinig weet van het Rooms-katholieke geloof. Wel weet ik dat in protestante kerken een andere opvatting over de term heiligheid staat. Ja en hoe het bij de Jehova-getuigen is, weet ik ook zeer weinig van. Tja toch blijft het me boeien wat daar allemaal gebeurt. Want er zijn zoveel mensen die lid zijn van de Katholieke kerk in de wereld. Nou ja ik denk dat heel veel mensen vrij onbewust daar lid van zijn. Zich ook niet bezig houden met allerlei stellingen, regels die de kerk opstelt. Ze groeien op met de tradities en gaan er gewoon in mee. Daar is niks mis mee hoor want ik weet zo weinig over de verschillen tussen Katholieken en Protestanten. Ik wil me daar het hoofd ook niet over breken, maar ook niet zomaar zeggen dat de opvattingen die wij horen in de kerk de enige juiste zijn. Nee ik word daar altijd kriebelig van, mensen die geen enkele twijfel bij zichzelf kennen. Vooringenomenheid is iets waar je altijd voor moet waken vind ik. Zonder ook maar eens naar de ander te willen luisteren een oordeel vormen. Ik vind dit zo eng en wreed die wellicht voort komt uit angst of luiheid. Tja ik draaf te snel door, Ik weet het en ik zal je er nu niet langer mee vermoeien hoor. Vergeef mij mijn kleine zomaar opkomende gedachte en mijn stokpaardje gaat de kast weer in hoor. Heb jij ook stokpaardjes Marja? Ik denk dat ik er wel meerdere heb alleen op het moment wil me de andere niet te binnen schieten. Maar goed ook hoor ,het zijn vaak vervelende beestje hoor hahahahaha.

dinsdag 15 april 2014

Bericht 8 uit Hoogeveen

Hee hallo Marja


Vanmorgen was het hier mistig en stil. Wat vogels scheren in rake snelle korte vluchten om het huis. Ik heradem geen radio, tv of andere geluiden om mij heen. Alleen het gierend geluid in mijn rechteroor. Die gewoon bij me hoort en me niet meer stoort Een vorm van tinnitus ( http://www.tinnitus.nl/over-tinnitus.html ) wat nogal vaak voorkomt heb ik begrepen. Gelukkig haalt het me niet meer uit evenwicht alleen als ik extreem nerveus ben hindert het me en zet ik bewust de radio aan om het gegier te maskeren. Vanmorgen was ik me er ineens weer bewust van.

dinsdag 1 april 2014

Bericht 7 uit Hoogeveen

Hallo Marja
Hier ben ik weer, wat gaat de tijd toch vlug. Toen ik je brief las wilde ik wel direct terug schrijven zo vol zat ik met ideeën naar aanleiding van je brief. Toch deed ik het niet want juist die volheid maakt me chaotisch en daardoor rommelig in mijn schrijven. Nu hier op zaterdagmorgen na de koffie heb ik redelijk ordelijke gedachten stromen. 
Zo vond ik het ritje die we om de 14 dagen maken naar Oost Groningen om mijn ouders te bezoeken  opeens een vreemd eenzaam gebeuren. Alle bestuurders reden in een blikken doosje op wielen naar hun bestemming op dezelfde weg maar ontmoeten elkaar niet. Soms zelfs urenlang reizen langs de eendere wegen zonder ook maar enig contact. Het gaat vlug en ook zo vluchtig als je begrijpt wat ik bedoel.
Nou ja D....rijdt rustig en oplettend en ik was gespannen, schrok van elke kleinigheid. Tja met mijn ouders gaat het niet zo goed, er is van alles aan de hand telkens verergerd de toestand van de ogen van mijn vader. Dit maakt dat ik slecht slaap en een beetje gespannen raak. Ik reageer dan altijd wat heftiger dan dat ik normaal zou doen. Gelukkig troffen we mijn ouders in vrij kalme staat aan en zijn er weer een paar afspraken met de oogarts in de planning. En dan moeten we gewoon dit akelig besef van hun lijden aanvaarden. Zo als zij daar samen hun lot dragen kan me soms aanvliegen. Enfin dit zijn zaken die veel mensen op hun levenspad tegen komen. Toch word daar niet vaak over gesproken met anderen, Juist omdat het ook zo'n grillig steeds veranderend probleem is. Zoals de weg kan zijn in de laatste jaren van een mensenleven die boven de tachtig jaren geraken

dinsdag 18 maart 2014

Bericht 6 uit Hoogeveen


Hai Marja

WE hebben inderdaad genoten van het lente-weekend.
En het was gezellig rumoerig toen onze kleinkinderen hier waren. Nu vandaag de volgende zaterdag is het hier droog maar wel iets kouder van temperatuur. De Fietsronde deelnemers van Drenthe hebben wel wat meer last van de wind die hier vandaag waaide. Ze zijn ook hier in Hoogeveen in vliegende vaart rond gereden. Veel heb ik er niet van gezien want ik was onze dochter aan het helpen om de plakplastic van de ramen te halen in haar nieuwe woning. Wat een pokken-klus was dat zeg pffft De föhn erbij gehaald en maar pieren en trekken.
Ik ben er echt moe van. Ik heb een bijzonder enerverende week achter de rug. De jaarlijkse controle van de borstfoto was gelukkig goed bevonden. Gelukkig wel.

dinsdag 4 maart 2014

Bericht 5 uit Hoogeveen

Beste Marja

Tja dat Evangelische Gemeenteprofiel  herken ik wel maar het word niet zo hard gespeeld hoor.

Tenminste als je je koest houd en niet openlijk twijfel oppert tegen over de leiding van de kerk. En daarmee mensen binnen de kerk confronteert. Dit is ook het punt waarom ik daar uiteindelijk ben vertrokken. Ik was al heel lang aan het vrij en anders denken, maar dat is niet zo bijzonder hoor. Want dat doen veel mensen zowel binnen als buiten de kerk Maar vrij doen om zomaar eens te zeggen is een andere zaak want dan kom je alleen te staan en dan moet je zeker zijn van je zaak( glimlach) temeer omdat mijn man wel binnen de kerk bleef..
Toch binnen deze kerk heb ik vooral veel aandacht en liefde onder vonden. Het was een boeiende tocht door de Bijbel heen en ik heb er zoveel geleerd moet ik zeggen. De mensen binnen die kerk draag ik nog steeds een warm hart toe maar ik ben het niet meer eens met wat ze verkondigen. Na heel wat gesprekken binnen de kerk te hebben overdacht en ander tumult was ik zover dat ik besloot niet meer te komen. (glimlach)

dinsdag 25 februari 2014

Even tussendoor

Goedemorgen vanmorgen zojuist de brief Bericht 4 uit Ravels gelezen. Mooie vragen

stelt Marja waar ik  de komende dagen even over ga nadenken. Dat is nou het leuke aan brieven schrijven je kunt er even rustig over nadenken. Vooral als die vragen gewoon uit belangstelling worden gesteld en niet om een strijd aan te binden over het grote gelijk. Voor mij was het een verademing en een eye -opener toen er tijdens (een uitzending van de IKON ) de vraag werd gesteld: "Wat wil je? Je gelijk halen? Of wil je gelukkig worden? Deze vraag stelde mij jaren geleden in een vrije ruimte in mijn hoofd. Kijk als je het hebt over mensen in vrijheid te laten leven stel dan deze vraag zou ik zeggen. Het is al wat jaren geleden dat ik deze hint van de Eeuwige ontving. Het heeft gemaakt dat ik rustiger in het leven kwam staan. Want er is altijd strijd door pijn en verdriet die woelig woelt en waait tussen de mensen . Vooral op het  geestelijk gebied, of sfeer tussen mensen. Juist als je met mensen te maken hebt die een vrij radicaal standpunt innemen. Tot nu toe geniet ik van de correspondentie met Marja. Lees je ook mee? En vragen en opmerkingen zijn van harte welkom hoor.

dinsdag 18 februari 2014

Bericht 4 uit Hoogeveen

Hoi Marja
Wat zijn we toch een beetje geluksvogels  omdat we na een bedreigende ziekte toch weer
verder konden met ons leven. Wel een beetje anders weliswaar maar toch we hebben allebei de oncoloogcontroles achter ons kunnen laten. Die woestijntijd is voorbij gelukkig.
Tja Marja mijn man kwam uit een Hervormd gezin. Ik dus uit een socialistisch gezin. Dat wij uiteindelijk voor een Evangelische Gemeente kozen had vooral te maken met dat ik me eenzaam

voelde in de Hervormde kerk. Mijn man wilde ook wat meer diepgang en zo zijn we dus in een kleine gemeenschap van gelovigen terecht gekomen.
Ik wil daar niet te veel over uitweiden want in de Hervormde Kerk heb je ook warme mensen hoor. Maar met onze verschillende achtergronden kwamen we toch beter op onze plek in de Evangelische Gemeente.
Dit was voor onze ouders moeilijk het heeft dan ook een tijd geduurd voordat we weer ontspannen met elkaar konden omgaan. Inmiddels is dit redelijk hersteld. Jij hebt daar ook mee te maken gehad las ik tussen de regels door op je weblog en dan van de andere zijde als van ons. Boeiend nietwaar Dat juist wij samen schrijven vind je ook niet?

dinsdag 4 februari 2014

Bericht 3 uit Hoogeveen


Dag Marja


Daar was ik weer (Glimlach) Als deze brief op mijn weblog verschijnt dan heb je ook bijna je uitslag van de MRI scan, vurig hoop ik natuurlijk dat de uitslag goed zal zijn. Tja dit is dus een niet zo`n slimme opmerking van mij. Want wie wil zoiets nou niet. Ik heb nog geen mensen ontmoet die het slechte voor een ander wilde. Nee gelukkig niet. Of jij wel?

Wat mijn specialiteit is in ons gezin weet ik niet (glimlach) Daar moet ik nog even over denken. Wel ben ik een mens die vrij gemakkelijk is. Ik bedoel ik raak niet zo snel van de kook van viezigheid op deuren, plinten, enz. Maar waar ik een apennoten-bloedhekel aan heb is dat sleutels, scharen, portemonnees, tassen, I.D-kaarten enz  enz achteloos neer gegooid worden en daardoor zoek raken. Mijn specialiteit is misschien dan dat ik humeurig ga zoeken en net zolang door zet tot ik ze dan terug heb. Ik heb sowieso een tic dat ik altijd alle dingen op hun plaats wil hebben. Zodat ik niet eerst een half uur moet zoeken als je bijvoorbeeld een schaar wil gebruiken. Een uitermate lastige tic is dit voor mijn huisgenoten die daar niet zo`n punt van maken. Ja dit is vast een van mijn specialiteiten hier in ons gezin. Eentje die hier in dit gezin zeer nodig was. Weet je de mensen om je heen vormen je ook. Je gaat kwaliteiten ontwikkelen die nodig zijn om een je gezin goed te laten functioneren in de maatschappij.

dinsdag 21 januari 2014

Bericht 2 uit Hoogeveen


Beste Marja

Het is nu zondag Marja en ik schrijf nu in alle rust je even terug. Ik ben vanmorgen niet naar de kerk

gegaan omdat ik moe was. Moe van alle snel opvolgende gebeurtenissen in ons leventje. Het zijn maar kleine dingen hoor maar toch moet ik af en toe rust nemen. Geen mensen om me heen. Ik kan me herinneren dat dit eigenlijk al mijn hele leven zo was. Ik zie en voel vooral hoe kleine spanningen vaak niet oplossen tussen mensen. De verschillen van meningen worden wel gerespecteerd, gelukkig wel maar de spanningen blijven er geluidloos wel. Daarom is het goed dat ik af en toe even rust neem en me even ontspan en een boek kan lezen of schrijven. Want het zijn nu hun eigen verantwoordelijkheden. Ik wil me daar niet meer mee bemoeien.


Je vraag of ik vrijwilligerswerk doe?  Ja nu raak je een zere teen van mij Marja en ik moet er een beetje bij lachen want zo zeer doet die teen inmiddels niet meer hoor  Ik heb er zelf namelijk wat aan gedaan. Dat is zo belangrijk dat je iets niet laat broeien omdat je jezelf onmachtig voelt enfin ik zal er niet langer om heen draaien hahaha  NEE het is geen vrijwilligerswerk. Ik heb mijn hele leven als getrouwde vrouw een soort van vrijwillige taken op mij genomen. Zoals 5 kinderen groot brengen, vrijwilligerswerk als creatieve knutselshops op vrijdagmiddag, leesmoeder voor de bengels van de klas, zondagschool voor de kleuters geleid en nog veel meer van dat soort taken. Ik heb er altijd van genoten met kinderen te spelen en ik doe het nu elke woensdag met onze kleinkinderen. Allemaal voor niks en niemand dal omdat ik het zo graag doe.

dinsdag 7 januari 2014

Berichten uit Hoogeveen 1


Hallo Marja

Hier komt dan het eerste bericht van de briefwisseling.De oliebollen van 2013 waren dit keer heerlijk. Ik roep dus mijn jongste dochter en oudste zoon uit als Superoliebollenbakkers van
2013.Ik heb helaas teveel oliebollen gegeten, ze waren ook zo lekker. Dat word dus een tijdje rustig aan doen met snoepen voor mij.
Hebben jullie ook zelf oliebollen gebakken Marja?


We hebben een rustige jaarwisseling gehad hoor,gelukkig zijn onze kinderen allemaal volwassen en hoef ik ze niet meer in de gaten houden. Vroeger hebben onze jongens nogal eens wat uitgehaald tijdens de jaarwisseling pfft. Maar gelukkig is dat verleden tijd en kan ik onbezorgd genieten van de roerige avond die de jaarwisseling toch vaak is. Onze kleinzoon van acht begint zo zachtjes aan zich ook te roeren maar dat is nog te overzien maar drie jongens boven de vijftien in eerdere dagen was geen peulenschilletje maar goed dat is voorbij en nu denk ik er glimlachend aan terug.

donderdag 19 december 2013

Briefwisseling in 2014

Gelukkig wilde MARJA in 2014 wel met mij  een openbare briefwisseling voeren.
Ik ken haar alleen van haar schrijven op haar blog. Dus dat is wel een beetje spannend, maar daardoor juist ook weer heel leuk denk ik. Ik zal beginnen op dinsdag 7 januari met een brief aan haar op mijn blog.  Marja zal dan op 14 januari een brief terug schrijven op haar blog  zo het jaar verder. Dit alles zal onder de Label van Briefwisseling staan op onze blogs. We zullen  de links toevoegen van elkaars brieven. Zodat je, als je de briefwisseling wilt volgen gemakkelijk kunt meelezen.